Wielu z nas wychowano w przekonaniu, że wygląd nie powinien mieć wielkiego znaczenia.
Społeczeństwo lubi podkreślać osobowość, inteligencję, głębię i charakter, a te rzeczy mają oczywiście ogromne znaczenie. Ale w prawdziwym życiu wygląd pozostaje jednym z najsilniejszych czynników tego, jak jesteśmy postrzegani. Ludzka komunikacja nigdy nie opierała się na samych słowach.
Kino pokazuje to wyraźnie.
Postacie kina akcji jak Sylvester Stallone, Arnold Schwarzenegger czy Jason Statham wydają się wiarygodne częściowo dlatego, że ich fizyczna obecność pasuje do granego archetypu. Postawa, struktura twarzy, głos i energia wzmacniają wrażenie siły, niebezpieczeństwa czy dominacji. Bez tej fizycznej wiarygodności nawet mocna gra mogłaby nie przekonać do końca. To samo dotyczy innych gatunków. Sharon Stone nie wywołałaby tego samego efektu w „Nagim instynkcie” bez wyglądu pasującego do roli, a Channing Tatum w „Magic Mike” nie wzbudziłby tej samej reakcji bez fizyczności, której rola wymaga. W każdym przypadku wygląd jest częścią emocjonalnego opowiadania historii.
To samo dzieje się w codziennym życiu.
Nasza fizyczna obecność nieustannie kształtuje emocje i założenia, które wyzwalamy w innych, często na długo zanim się odezwiemy. Wyobraź sobie kogoś, kto próbuje projektować autorytet, a jednocześnie wygląda nieśmiało i mówi słabym, drżącym głosem. Cokolwiek powie, komunikacja może zawieść emocjonalnie, bo ludzie reagują instynktownie na mowę ciała, ton, ruch i postawę, a nie tylko na słowa. Dlatego też pewne głosy i typy sylwetki łatwiej pasują do konkretnych archetypów społecznych niż inne.
Oczywiście wygląd nie zawsze mówi o człowieku prawdę.
Bruce Lee jest tego idealnym przykładem. Mimo nadzwyczajnych umiejętności często musiał się udowadniać z powodu drobnej budowy, a więksi zawodnicy nie doceniali go na pierwszy rzut oka. Tymczasem ktoś o onieśmielającej posturze potrafi budzić natychmiastowy szacunek przy niewielkiej realnej sile czy umiejętnościach. Wygląd może być jednocześnie trafny i mylący.
Sprawiedliwe to czy nie, wygląd pozostaje centralny dla ludzkiej komunikacji.
Może podnosić atrakcyjność, autorytet, pewność siebie, zaufanie i szanse. Może też tworzyć fałszywe założenia i płytkie oceny. To jeden z powodów, dla których nowoczesne kliniki estetyczne, ośrodki wellness i specjaliści od wyglądu coraz częściej działają na głębszym polu niż samo piękno. W wielu sensach zajmują się jednym z najbardziej wpływowych psychologicznie elementów życia społecznego: tym, jak ludzie są postrzegani, doświadczani i interpretowani przez innych. Tę szerszą perspektywę bada też dokument LOOKS.